een half jaar later!

De tijd is voorbij gevlogen een half jaar geleden zijn de aapjes geboren zo klein zo teer zo mooi!
Wat is het leven een feest ik geniet volop van dat kleine spul.
En druk... het valt me eigenlijk wel mee behalve dan als alles tegelijk ziek word en mama erbij ja dan is het best aanpoten om alles op orde te krijgen en te houden.
Vandaag is wel de tijd om even terug te kijken want wat was de 1e periode hectisch en spannend
kleine humeltjes in de couveuze en daarna steeds een stapje dichter bij het naar huis komen.
De dag dat ze eindelijk thuis kwamen
Het genieten van de grote kinderen van hun kleine broer en zusjes.
En wat worden ze snel groot....

 

Daarnaast zijn we vandaag ook druk bezig met de voorbereidingen voor komende zaterdag.
Want zaterdag worden de kleintjes en hun grote neef Bram gedoopt.

 



 

 

 

Hierover vertel ik later meer aangezien beide meiden een heel bijzondere doopjurk aan zullen hebben....

Even bijkletsen!

Het is alweer een heel poos geleden dat ik een blogje heb geschreven,
Niet omdat ik dat niet wilde maar omdat ik er gewoonweg niet aan toe ben gekomen.
En ja er is een heleboel gebeurt dus hier in het kort even een update:

Op 1 juni was er de drielingendag bij kidscity in Utrecht, heerlijk met heel veel drielingmama's kletsen ervaringen uitwisselen en gewoon je niet bijzonder voelen. De mensen eromheen vonden het wel heel erg bijzonder met 21 drielingen bij elkaar heb je erg veel bekijks.

Op 3 juni was Oma Bus jarig en hebben we daar met zijn alle gezellig gezeten.

Op 5 juni hadden we heel geheim voor iedereen een fotoshoot

Met dank aan marjanlaban-fotografie

Op 16 juni was het vaderdag

Op 21 juni was Opa Bus jarig

Op 24 juni hadde we gezellig een bezoekje aan het CB
Anne 4650 gram en 56.8 cm
Jordi 5335 gram en 58 cm
Bente 4150 gram en 54,2 cm

Op 30 juni was ik zelf jarig

Op 11 juli is er een echo van de heupjes van de drieling gemaakt ivm het vroegtijdig opsporen van evt vergroeiingen omdat ze toch wel krap gezeten hebben in de buik dit was allemaal goed.

Op 15 juli Jarno Jarig

Op 19 juli Papa Marco jarig en het begin van de vakantie

op 6 augustus wederom een bezoekje aan het CB
Anne 5495 gram 59.2 cm
Jordi 6515 gram 61.4 cm
Bente 5050 gram 58 cm

Op 9 augustus zijn we onze grootste uitdaging van afgelopen jaar aangegaan lekker met de vouwwagen op vakantie met de drie kleintjes
we hebben het heerlijk gehad met zijn alle!

 

 

Op 17 augustus hadden we weer een leuk dingetje de kleintjes zijn op de foto gegaan op het blad van de amazonica een enorm blad van een reuze waterlelie en haalde hier ook de krant nog mee.

 

En gelukkig hebben we nog geweldige reserve oma's die dan graag op de foto gaan met de krant!

Op 20 augustus moest  Papa Marco voor controle naar de cardioloog Papa kreeg te horen dat hij zoveel mogelijk moet genieten van zijn kleine ukkies en beter naar zijn lichaam moet luisteren.
Iets wat hij erg moeilijk vind.
Best een tegenvaller maar we hebben nu samen besloten dat er wat dingen gaan veranderen zodat papa het wat makkelijker krijgt om te genieten. De komende tijd zullen er hierdoor ook de nodige veranderingen gaan plaatsvinden maar uiteindelijk zullen die allemaal leiden tot een rustiger stabieler leven voor ons allemaal.

Op 1 september hebben we gewoon wat leuke fototjes gemaakt met de nieuwe knuffels van ome Onno

Dit was in vogelvlucht wat er tot nu toe is gebeurt.

 

Even naar school...

Zo heel af en toe maken we ook wel eens een uitstapje!

Na dat we al bij Amber op school waren geweest was het nu de beurt

aan de klassen van Linet en Manon , ah wat schattig ah wat lief ah wat klein zijn de standaard kreten

en die hebben we dan ook een uur lang gehoord!

Even een uurtje geen les maar allemaal de kleine broer en zusjes bekijken

en die sliepen zoals altijd overal doorheen!

 

 

Moe van alle indrukken die je krijgt als je slaapt op een middelbare school  natijd even lekker met zijn alle met mama geknuffeld!

 

En komend weekend gaan we weer iets leuks doen!

Het heeft alles te maken met heel veel drielingen  samen spelen en gezelligheid...

 

 

En toen werden we ineens wel echt even druk.

Het wisselvallige weer zorgt dat zo ongeveer heel nederland verkouden is...
Dus ook in huize weltevree bij de drieling word er gesnotterd gekucht en gesnoten.
En als drieling ga je dan ook gewoon even meedoen...
Gevolg 3 snotterende aapjes. Op zich niks ergs aan.
Gevolg hiervan 3 aapjes die minder goed drinken.... Ook niks ergs aan
Met drinken verslikken ze zich wat makkelijker... Dat is al minder
Maar dan komt het als ze zich verslikken vergeten ze zomaar een moment adem te halen en dat is zorgelijk op het moment dat dat te lang gaat duren of als de ademhaling heel onregelmatig word.
En daar gebeurde het, Onze kleine man verslikte zich bij de avond voeding en het duurde lang voor hij weer bijtrok, maar bleef onregelmatig ademen. Omdat dit te lang duurde 112 gebeld en is hij samen met papa in de ambulance  naar het ziekenhuis gebracht... Hier is hij 1 nachtje ter observatie gebleven. En de dag erna weer naar huis gekomen met neusdruppeltjes. Anne en Bente hebben dit probleem ook en worden ook goed in de gaten gehouden door ons. As dinsdag hebben we weer een afspraak staan bij de kinderarts.
Verder kunnen we wel melden dat ze alle 3 enorm goed groeien.

Daarnaast was het het weekje wel verschillende afspraken en visite.
Een afspraak bij de huisarts resulteerde in een ritje ziekenhuis. Papa had wat klachten en moest even voor een onderzoekje naar het ziekenhuis, de uitslag hiervan komt na de pinsteren, nu maar hopen dat het niets bijzonders is.

Voor nu snotteren we gewoon ff met zijn alle door tot het eindelijk MOOI weer word!

Je zal wel druk zijn? Ja heel druk...!!

Je zal wel druk zijn....
De standaard vraag als mensen er achterkomen dat je trotse ouders van een drieling bent.
Een  vraag die tot vervelends toe gesteld gaat worden als ik andere drielingouders moet geloven.
En ja, de afgelopen weken zijn we erg druk geweest, te druk om even een blogje te schrijven.
Druk met genieten van ons drietal!

Druk met met zijn alle een ritme te vinden.
Druk met vakantie vieren!
Ook hebben we de nodige kraamvisite gehad en de allerlaatste verjaardag van Amber op koninginnedag gevierd!
Zie haar brief aan Bram op de knabbelblogjes van Frank 30-04-2013-voor-de-allerlaatse-keer

Oma Mieke is geweest samen met Cliff

Tante Jolanda kwam een dagje helpen

En in de vakantie kwamen Demi en Noa even helpen met een badje

Ons drietal is al heerlijk mee naar buiten geweest om te wandelen.

Wel moeten we rekening houden met dat we hier de tijd voor uittrekken want we doen er wel wat langer over als dat we normaal deden.
Ook heeft ons drietal een klein autoritje achter de rug, we moesten namelijk bloed prikken met ze om het HB gehalte in de gaten te houden. Iets wat bij meerlingen wel vaker aan de lage kant is dus uit voorzorg moesten we dat doen ruim voor we naar de kinderarts terug moesten.
Opa Herman en Oma Suze uit Hoofddorp zijn ook een dagje geweest.

En we hebben heel veel was!
Op de vraag je zal wel druk zijn geef ik nu nog het antwoord Ja heel druk.
En stiekum denk ik bij mezelf t valt wel mee want ik heb alle tijd om te genieten van de kleintjes!

Zomaar een zondag

Zomaar een zondag en wat voor één!!!
Eindelijk was het voor neefje Bram het moment dat hij kon kennismaken met zijn neefje en nichtjes.
Neefje Bram is 100 dagen ouder als Anne Jordi en Bente en mocht dus niet meekomen naar het ziekenhuis in Nijmegen en in Winterswijk...
Wachten duurt lang he Bram? Maar afgelopen zondag was het dan eindelijk zover!
En omdat alle kleinkinderen van Opa en Oma Bus op 1 plek waren dat gelijk maar laten vast leggen met een statie portret!

 

En natuurlijk ook 1 met opa en oma erbij

 

En dan te bedenken dat Opa en Oma Bus ooit met ze tweeen zijn begonnen !!!

 

 

En nu een zooitje ongeregeld om zich heen hebben verzameld!

een maand later....

Ze waren nog wat te klein om gelijk bij papa en mama te wonen
maar op vrijdag 19 april precies een maand na hun geboorte zijn Anne Jordi en Bente eindelijk bij ons thuis gekomen!!!!

Maar om eerst even samen te kunnen wennen hebben wij er voor gekozen dit geweldige nieuws niet gelijk met iedereen te delen.

Wat er aan vooraf ging...
Op zondag 14 april waren we 's avonds fijn bij de kleintjes in het ziekenhuis tijdens het fles geven verslikte Bente zich en bleef er even in... hiervan zijn we heel erg geschrokken en leek de dag dat ze eindelijk zover zou zijn steeds weer een stapje verder weg te zijn.
de Brady's bleven ook aanhouden tenminste 2x was ze bijna aan de 48 uur en kreeg ze er dan nog net weer 1 hierdoor besloot de kinderarts toch dat de monitor 3x 24 uur brady vrij moest aangeven voor ze er van af mocht. Door het verslik incident was onze aanddacht eigenlijk van de monitor af en maakte we ons toch wel zorgen of Bente het drinken wel onder de knie ging krijgen.
Daar waar wij de moed een beetje lieten zakken bleef de verpleging positief en daardoor werd het wachten niet langer op het drinken maar was het wachten op de monitor. Bente dronk heel snel al haar flesjes leeg mocht naar 7 voedingen en op woensdag was de verpleegster zo enthousiast dat ze begon over een ontslag gesprek en wat er allemaal geregeld moest worden als ze naar huis mochten...
Heel voorzichtig heb ik geinformeerd bij de kraamzorg en kreeg daar te horen dat ik recht had op 16 uur uitgestelde kraamzorg.
Van de verpleging moest ik nadenken over rooming in... dit houd in dat wij voor 12 of 24 uur in het ziekenhuis voor onze kindjes zouden kunnen gaan zorgen om er even in te komen.
Wij hebben er voor gekozen hier geen gebruik van te maken, dit omdat wij de situatie niet realistisch vinden gezien het feit dat we dan wederom kids hier van oppas moeten voorzien en dat wij het idee hadden dat dit weinig zou toevoegen aan hoe wij het gaan beleven.
In het ziekenhuis heb je niet een extra paar handen als het even niet lukt.
Zo kwam het dat ik op donderdag ochtend in het ziekenhuis aankwam en dat de kinderarts mij kwam vertellen dat per direct de monitor uit mocht en dat ik de kleintjes mee mocht nemen zodra ik het er naar had.

 

Die middag alles geregeld en op vrijdag ochtend ging ik samen met oma op pad met de peg perrego en 3 autostoeltjes op de achterbank naar winterswijk om de kleintjes op te halen.
En ik moet toegeven bekijks heb je met zo'n enorme wagen zelfs als hij nog leeg is!

Eenmaal thuis kwam de kraamhulp die ons de eerste 4 dagen op gang heeft geholpen.

Een geweldige start van een nieuw leven.
En ja de eerste dagen waren ook best wel ff zwaar je zit nog niet lekker in een ritme en dan ook gebroken nachten erbij maar het geluk wat je voelt als je naar die drie kleine aapjes kijkt doet alle zware momenten vergeten.


We zijn super trots op ons drietal en willen ze graag aan iedereen voorstellen, maar de afgelopen weken heeft er behoorlijk in gehakt bij ons maar ook bij de andere kinderen!

Wij zullen met het hele gezin even de tijd nodig hebben om in een nieuw ritme te komen, en dat gaat ons zeker lukken maar daar hebben we wel de tijd en ruimte voor nodig
Vandaar ook ons verzoek aan een ieder die wil komen kijken dit te doen op afspraak!

.