En dan zijn ze bijna 20 maanden!

Wat vliegt de tijd zo ben je net bevallen, zo vier je hun 1e verjaardag en nu zijn ze bijna 20 maanden.

Ze lopen ze kletsen ze ruzieen  en ze klauteren.

Ze ontwikkelen en groeien prima!

 

Het is best niet altijd makkelijk en erg druk ook zo op zijn tijd.

Want ja ons gezinnetje is nou eenmaal een beetje groter als gemiddeld.

En als je dan naast je al je dagelijkse bezigheden ook nog aan het revalideren ben en de ander aan het dokteren is met klachten dan heb je wel is van die momenten dat het allemaal niet zo leuk meer is.

Vooral als de nachten kort zijn.

Want ja ook na 20 maanden kunnen we de nachten doorslapen nog steeds tellen. Ze zijn eerder uitzondering als gewoonte.

Maar afgelopen nacht hebben we allemaal goed geslapen en vanmorgen mochten we ook heerlijk wat langer blijven liggen!

Daarna hebben we heerlijk met zijn alle ontbeten, iets wat op de zondag altijd erg gezellig is! 

 

Het was heerlijk weer dus na het ontbijt hebben we onze fietsen gepakt en zijn heerlijk in het bos gaan wandelen. Voor de kleintjes was dit de eerste keer en we hebben anderhalf uur gewandeld en pret gehad. Lopen rennen vallen en weer opstaan blaadjes kijken en oppakken denneappeltjes rapen paddestoeltjes kijken maar dat moet wel met de handjes op de rug. En tot slot een echte bladerregen.

 

Op de terug weg even langs opa en oma Bus om even een glaasje drinken te halen en daarna lekker thuis in de relax modus. Lekker slapen en knuffelen.

 

We hebben deze geweldige dag met ze alle afgesloten met een heerlijk bordje patatjes en een lekker toetje ijs met vruchtjes!

 

 De kleuren van de herfst


De zon gaat onder, en de lucht heeft een rode gloed,
Net als de bladeren, die geven de bomen hun laatste groet,

Ze zweven door de lucht, in de aller mooiste kleuren,
Hoog in de lucht, zal de wind ze overal mee naartoe sleuren,

Rood, bruin, oranje en geel,
Het is net op dat ze dansen, in kleren van fluweel,

Hun laatste dans, voordat ze gaan,
Totdat de winter komt, en het lijkt of dat ze nooit hebben bestaan.

 

En toen werd het alweer Herfst

De dagen worden alweer korter, de blaadjes beginnen langzaam toch van de bomen te vallen maar het weer is nog erg mild.
Dat betekend dat we nog lekker veel naar buiten kunnen en genieten van het najaarszonnetje.
Dat hebben we ook wel nodig want van alleen maar binnen zitten worden we ook niet vrolijk.

Na mijn vorige blog is ons lieve Omaatje overleden op een leeftijd van 103 jaar.
Na enkele jaren op bed te zijn verzorgd was ook haar tijd gekomen.
En wat heb ik eigenlijk een enorme bewondering voor haar, in haar leven heeft ze haar zoon Janneman haar echtgenoot mijn Opa, een schoonzoon Ome Arnold, een achterkleinkind onze Gemma en een dochter Tante Corry moeten verliezen.

 

 

De grote 4 zijn aan een nieuw schooljaar begonnen.

Jarno in Enschede waar hij het heel erg naar zijn zin heeft!

Linet en Manon op een nieuwe locatie

en Amber is begonnen in Groep 8 het laatste jaar basis school met alle spannende dingen die daar bij horen.

Wat worden ze toch snel groot....

 

Op 27 september was het weer tijd voor iets leuk!

de Drie- en vierlingen dag bij kidscity in Utrecht!

We hebben weer genoten! Want wat is de herkenning heerlijk, zonder woorden weet de ander wat je bedoeld. En vooral wat is het leuk om iets oudere drielingen te zien de verschillen maar ook de band die ze onderling hebben.



En ondertussen groeien en ontwikkelen Anne Jordi en Bente vrolijk door!
En word gekletst geklommen gerend en gevallen.
Zijn er de gewone griepjes, keel ontstekingen.

 

 

Maar natuurlijk worden er ook nieuwe dingen gedaan zoals tekenen puzzelen en uit een nieuwe beker drinken

 

 

 

En ondertussen ben ik zelf nog druk aan het revalideren, en is Marco aan het kwakkelen met zijn gezondheid.

 

Maar ondertussen genieten we volop van ons prachtige gezin en van elkaar.

Leef vandaag, je weet nooit wat er morgen ineens weer op je pad komt.

 





Eindelijk weer is een blogje

Wow ik zie net dat het al ruim een half jaar geleden is dat ik een blogje heb geschreven.
Hoog tijd voor een update dus.

Ik eindigde mijn laatste blog met de zin:
"In een van de vorige bloggen had ik al verteld over de vele veranderingen die gingen komen in een volgende blog zal ik hier uitgebreid op terug komen, die zijn namelijk al volop aan de gang."

Een van die veranderingen is dat we zijn verhuisd, dit is tevens de grootste oorzaak van het niet bloggen! Want ik raad het niemand aan om met een gezin met 7 kinderen te gaan verhuizen.
tot de dag van vandaag zijn nog niet alle dozen uitgepakt, gewoonweg omdat het leven doorgaat en wij bijna geen tijd hebben om daarnaast nog extra dingetjes te ondernemen.
Maar we zijn heel blij met ons nieuwe huisje en we zijn vooral iedereen heel erg dankbaar die op wat voor manier dan ook heeft bijgedragen aan het een thuis maken voor ons hele gezinnetje!!!


Een andere verandering is dat onze kleine ukken steeds meer de wereld gaan verkennen ons de oren van het hoofd kletsen en ook erg goed geworden zijn in ruzie maken. Wat het ook is als de een het heeft wil de ander het perse ook. Van voorzichtig een paar stapjes lopen zijn we inmiddels aanbeland bij wegrennen van papa en mama want dat is zooooo leuk! En erg goed voor de conditie van papa en mama natuurlijk.

En ja met het mooie weer van de afgelopen tijd kon het niet uitblijven onze ukken hebben kennis gemaakt met de speeltuin en het zwembad eerst heel voorzichtig, later heel enthousiast met vooral het natspetteren van hun grote broer en zussen.



En waar het even leken of onze oudste zou gaan studeren in Haarlem HBO sport en bewegen en dan daar op kamers zou gaan kwam voor hem toch het groene licht om HBO-V te gaan studeren in Enschede uiteindelijk is hij toch ingeloot en blijft hij heerlijk nog even dagelijks deel uitmaken van ons geweldige gezinnetje!

Mijn eigen gezondheid, Ik ga een hele zware tijd tegemoet ik moet namelijk het moeder en verzorger gaan combineren met een revalidatietraject iets wat behoorlijk pittig gaat worden maar waar ik helemaal voor wil gaan, ik wil weer op een normale manier willen functioneren ipv altijd maar pijn te hebben gelukkig krijg ik veel steun van mijn vaste back-up groepje mensen waardoor het allemaal hopelijk iets makkelijker gaat.

Dan is er nog de gezondheid van Marco....
Waarvan de arts heeft gezegd Marco geniet NU je conditie zal alleen maar verslechteren!
En ja de mensen om ons heen zien dat ook en springen gelukkig regelmatig bij in de dingen die hij zo graag wil doen maar gewoon niet meer kan. En dus heel veel dingen heeft moeten opgeven.
Een pacemaker wissel is inmiddels weer in het vooruitzicht veel eerder dan gepland maar alweer nodig. En zelfs die operatie is niet meer zonder risico's zoals zijn gezondheid nu is.
Voor hem is het een kwestie van een zinvolle besteding te geven aan de dag en dus zul je hem regelmatig zo zien lopen om even een boodschapje te gaan doen.


Maar bovenal zijn we heel erg gelukkig als gezinnetje hoor, we genieten van ieder moment en het liefste met elkaar!
Iets wat Jennifer Grosman perfect op de gevoelige plaat heeft weten vast te leggen nogmaals onze dank hiervoor! We hebben genoten van de shoot en binnekort hebben we prachtige foto's in huis!

   

 

Als je de kracht hebt om te accepteren wat je niet kunt veranderen, kun je openstaan voor de toekomst.

 

 

De feestdagen in vogelvlucht en wat daarna kwam...

Na de Sinterklaastijd komt dan eindelijk de kerst, een tijd die we hier allemaal heerlijk vinden.
Gewoon om de gezelligheid kaarsjes kerstboom de vakantie en het samenzijn.
Voor het eerst kerst voor onze kleine ukken, die allang niet meer die kleine ukken zijn en zich heel goed ontwikkelen daar waar ze een week of 6 mogen achterlopen vragen wij ons wel eens af of ze dan niet heel snel zijn met dingen.
Dan oud en nieuw, omdat onze kleine vent heel erg schrikkerig is aangelegt en op oudejaarsdag al meerdere malen in huilen uitbarsten van de knallen in de buurt hebben wij geen risico genomen en alle kinderen om half 12 maar wakker gemaakt.

 

Zo waren we er zeker van dat we in ieder geval geen ukkie in paniek moesten gaan troosten.

Even na middernacht toen het weer rustig was in de buurt hebben we ze heerlijk in hun bedje gelegd en hebben ze gewoon verder geslapen.

En zo werd het Januari de maand waarop 3 grote meiden zich hadden verheugd want na jaren van sparen met hun lange haren was het eindelijk zover.

Alle staarten waren lang genoeg om te doneren aan stichting Haarwensen!

En niet alleen van Linet Manon en Amber maar ook mama had de haren lang genoeg!

Met zijn alle naar AMI kappers in Ruurlo

 

 

We zijn allemaal blij met onze nieuwe lengte en met het reslutaat voor stichting Haarwensen.

ondertussen zijn er drie kleine ukken die de wereld verkennen en ontdekken.

 

Toen werd het de hoogste tijd om een lange rit te maken met de drie Ukken goede reden de verjaardag van Tante Ans, zodat we ook even naar Omaatje van 102 jaar oud konden gaan.

Of Omaatje het allemaal nog heeft meegekregen betwijfel ik maar wat ik wel weet is dat we de Ukken later kunnen vertellen dat ze nog bij hun overgrootoma op bed hebben gezeten.

Dat opzich is al heel bijzonder.

 

 

In een van de vorige bloggen had ik al verteld over de vele veranderingen die gingen komen in een volgende blog zal ik hier uitgebreid op terug komen, die zijn namelijk al volop aan de gang.

 











Klusweekendje en Slapeloze nachten

Afgelopen weekend kwamen tante Jolanda ome Rene en ome Onno weer helpen!
Dat was wel fijn want in zo'n klusweekendje gebeuren er een heleboel kleine klusjes die normaal blijven liggen. Omdat mama zaterdag herhalingscursus had van de EHBO kon tante Jolanda haar lol op die mocht voor de kleintjes zorgen terwijl ome Frank met Linet en Manon mee was naar de voetbal ome Onno met Amber naar de voetbal was en Papa en Ome Rene de keuken onderhanden namen. Zaterdagavond was neef Melvin er en ineens een heleboel pakjes!

 

 

Geheel onverwacht hebben we genoten van een heerlijk avondje en de kids zijn enorm verwend.

Op zondag na veel geknuffel ging iedereen weer naar huis maar niet voordat er op de foto is gegaan met Melvin.

 

En toen was het tijd om iedereen weer uit te zwaaien....

 

En dan komen we op de slapeloze nachten...

De kleintjes zijn al een poosje verkouden niks ernstig maar als ze zo vol zitten dat ze amper kunnen ademen word er wel is eentje wakker,

Helaas is het zo dat ze dat allemaal achter elkaar doen gevolg nummer 1 is wakker van 22- 24 uur nummer 2 van 24-2uur en nummer 3 van 2-4 uur dan is Mama over haar slaap heen en voor dat ze eindelijk inslaapt is het vaak al 5uur en om 6 uur gaat de eerste wekker alweer in huize weltevree.

Dus bij het avond ritueel is buiten het tandenpoesten inmiddels ook het neusjes sprayen en luuf opbrengen toegevoegd en dat word inmiddels ook aangevuld met een rondje Dentinox omdat er heel veel tandjes tegelijk aan het doorkomen zijn. We merken wel dat het weinige slapen zijn tol begint te vergen maar gelukkig weten we ook dat aan deze periode weer een eind komt en dan kunnen we weer doorslapen tot de volgende periode van slapeloze nachten.

 

 



 



 Maar wat een heerlijk stel is het toch!!!!

 

 

 





En toen waren we 8 maanden verder!

De laatste tijd krijg ik steeds weer de vraag of ik niets meer heb om te bloggen.

Dat heb ik zeker wel maar ik neem er niet altijd de tijd voor.

Er gebeurt hier altijd van alles en die afgelopen 8 maanden zijn voorbij gevlogen!

En wat doen ze het allemaal toch ontzettend goed!

 

 

Jordi is inmiddels 8490gram en 68.7cm hij heeft 4 tandjes kan lekker rechtop zitten spelen draait van rug naar buik en meestal al terug alhoewel er nog wel is een arm in de weg zit op de terug weg.

 

Anne is inmiddels 6850gram wn 68.2cm heeft 2 tandjes door en 2 waarvan de scherpe puntjes al voelbaar zijn (auw want ze vind bijten erg leuk) draait van rug naar buik en terug en heeft ook het doorrollen uitgevonden. doet pogingen tot kruipen maar tijgert inmiddels de hele kamer rond als ze de kans krijgt.

 

Bente is inmiddels 6765gram en 66.8cm heeft 2 tandjes bijna helemaal door en rolt van rug naar buik en terug ze heeft geen tijd om te oefenen met tijgeren of kruipen want ze vind het heerlijk om kiekeboe te spelen en je de oren van je hoofd te kletsen. Heeft geoefend met hiep hiep hiep hoera voor ome Rene en heeft dat dan ook de hele dag gedaan voor hem.

 

Ze lopen dus wat ontwikkeling betreft lopen ze allemaal keurig in de pas

zonder rekening te houden met dat ze 6 weken te vroeg zijn geboren.

 

Al met al maakt het ons een enorme trotse Papa en Mama

 

de doop

 Op 21 september was het dan zover Anne Jordi en Bente werden gedoopt, en dat niet alleen ook neef Bram die 100 dagen ouder is als hun werd gedoopt.

Een gezellige boel dus met 4 trotse peetouders (eigenlijk grote 2 peetneven en een trotse oom en tante)

Het was even een heel geregel endankzij Opa en Oma Bus waar we met zijn alle het feestje hebben mogen vieren was het een geslaagde dag.

 

Melvin met zijn petekind Jordi

Ome Rene met zijn pete kind Bente 

Tante Jolanda met haar Petekind Anne

Jarno met zijn petekind Bram

 

Bram en Anne hebben een onderonsje en Jordi en Bente houden elkaar stevig vast terwijl het  de bedoeling is dat ze even met zijn 4en op de foto gaan. 

 

 



De doopjurk van Bente

De doopjurk van Bente is nog een beetje ouder deze is inmiddels ruim 70 jaar oud en al vaker gebruikt voor een doop.
Heel bijzonder is dat Mama en Oma Bus beide in deze jurk zijn gedoopt.
Het begon allemaal met Tante Corry de oudste zus van Oma Bus waar Bente ook naar is vernoemd.
Zij was de eerste in de rij daarna kwam tante Ans, ome Henk, tanteTrees, Ome Janneman en Oma Bus allemaal kinderen van Opa en Oma Hoogenboom.
Daarna waren de kleinkinderen aan de beurt Edward Sandra Mama Ome Frank Mark Rick en Roy allemaal kleinkinderen.
en Jaja toen kwamen er ook nog achterkleinkinderen die deze bijzondere jurk hebben gedragen, Dylan en Ryan van Sandra
Voor de doop van Jarno Linet Manon Gemma en Amber is de jurk niet gebruikt omdat deze allemaal al te groot waren op het moment van dopen.
En nu was het de beurt aan Bente.

De doopjurk van Anne

 

De doopjurk van Anne is al een oudje...

Hij is ooit begonnen als trouwjurk van Oma

Daarna is hij vermaakt tot doopjurk waarin Ome Rene bijna 44 jaar geleden in is gedoopt

En Papa 43 jaar geleden

Toen Tante Amiranda waar Anne naar is vernoemd werd gedoopt  39 jaar geleden heeft de jurk een ongelukje gehad met de strijkbout dus die heeft toen iets anders aan gehad.

Speciaal voor de doop van Anne hebben we de doopjurk weer laten maken!



 

een half jaar later!

De tijd is voorbij gevlogen een half jaar geleden zijn de aapjes geboren zo klein zo teer zo mooi!
Wat is het leven een feest ik geniet volop van dat kleine spul.
En druk... het valt me eigenlijk wel mee behalve dan als alles tegelijk ziek word en mama erbij ja dan is het best aanpoten om alles op orde te krijgen en te houden.
Vandaag is wel de tijd om even terug te kijken want wat was de 1e periode hectisch en spannend
kleine humeltjes in de couveuze en daarna steeds een stapje dichter bij het naar huis komen.
De dag dat ze eindelijk thuis kwamen
Het genieten van de grote kinderen van hun kleine broer en zusjes.
En wat worden ze snel groot....

 

Daarnaast zijn we vandaag ook druk bezig met de voorbereidingen voor komende zaterdag.
Want zaterdag worden de kleintjes en hun grote neef Bram gedoopt.

 



 

 

 

Hierover vertel ik later meer aangezien beide meiden een heel bijzondere doopjurk aan zullen hebben....

Even bijkletsen!

Het is alweer een heel poos geleden dat ik een blogje heb geschreven,
Niet omdat ik dat niet wilde maar omdat ik er gewoonweg niet aan toe ben gekomen.
En ja er is een heleboel gebeurt dus hier in het kort even een update:

Op 1 juni was er de drielingendag bij kidscity in Utrecht, heerlijk met heel veel drielingmama's kletsen ervaringen uitwisselen en gewoon je niet bijzonder voelen. De mensen eromheen vonden het wel heel erg bijzonder met 21 drielingen bij elkaar heb je erg veel bekijks.

Op 3 juni was Oma Bus jarig en hebben we daar met zijn alle gezellig gezeten.

Op 5 juni hadden we heel geheim voor iedereen een fotoshoot

Met dank aan marjanlaban-fotografie

Op 16 juni was het vaderdag

Op 21 juni was Opa Bus jarig

Op 24 juni hadde we gezellig een bezoekje aan het CB
Anne 4650 gram en 56.8 cm
Jordi 5335 gram en 58 cm
Bente 4150 gram en 54,2 cm

Op 30 juni was ik zelf jarig

Op 11 juli is er een echo van de heupjes van de drieling gemaakt ivm het vroegtijdig opsporen van evt vergroeiingen omdat ze toch wel krap gezeten hebben in de buik dit was allemaal goed.

Op 15 juli Jarno Jarig

Op 19 juli Papa Marco jarig en het begin van de vakantie

op 6 augustus wederom een bezoekje aan het CB
Anne 5495 gram 59.2 cm
Jordi 6515 gram 61.4 cm
Bente 5050 gram 58 cm

Op 9 augustus zijn we onze grootste uitdaging van afgelopen jaar aangegaan lekker met de vouwwagen op vakantie met de drie kleintjes
we hebben het heerlijk gehad met zijn alle!

 

 

Op 17 augustus hadden we weer een leuk dingetje de kleintjes zijn op de foto gegaan op het blad van de amazonica een enorm blad van een reuze waterlelie en haalde hier ook de krant nog mee.

 

En gelukkig hebben we nog geweldige reserve oma's die dan graag op de foto gaan met de krant!

Op 20 augustus moest  Papa Marco voor controle naar de cardioloog Papa kreeg te horen dat hij zoveel mogelijk moet genieten van zijn kleine ukkies en beter naar zijn lichaam moet luisteren.
Iets wat hij erg moeilijk vind.
Best een tegenvaller maar we hebben nu samen besloten dat er wat dingen gaan veranderen zodat papa het wat makkelijker krijgt om te genieten. De komende tijd zullen er hierdoor ook de nodige veranderingen gaan plaatsvinden maar uiteindelijk zullen die allemaal leiden tot een rustiger stabieler leven voor ons allemaal.

Op 1 september hebben we gewoon wat leuke fototjes gemaakt met de nieuwe knuffels van ome Onno

Dit was in vogelvlucht wat er tot nu toe is gebeurt.